صبح پیدا شده از آن طرف کوه ازاکوه

 اما

وازنا پیدا نیست.

گرته ی روشنی مرده ی برقی همه کارش آشوب.

 بر سر شیشه ی هر پنجره بگرفته قرار.

وازنا پیدا نیست.

اردیبهشت هم به آخرین روزها نزدیک می شود و کم کم نسیم خنک بهاری جایش را به تنوره دیو تابستان می دهد

عادات قدیم ما که بیشتر زمستان به کوه و کمر می زدیم پس از دست گرفتن دوربین و از دست رفتن جوانی تغییر کرد و اکنون بهار موعد گلگشت است و شنیدن ترنم جویبار و نغمه خوش بلبل اما چه تفنگ در دست باشد و چه دوربین تابستان موعد مناسبی برای گشت و گذار نیست باری انشاالله فرصت بیشتری فراهم خواهد شد تا بیشتر در خدمت دوستان باشم و امیدوارم تاخیر طولانی را بر من ببخشایند

از آن جایی که در این دوماهه به همراه همسر و همراه همیشگی از کویر نمک تا ساحل دریا را بقول فرنگی ها اسکن کرده ایم اجازه دهید از هر سفر عکسی به نیت سوغات تقدیم به جناب و سرکار عالی نمایم و قال چند سفر را در یک پست یکجا بکنم

اولین سفر در همان روزهای اول سال به چشمه شور و حوض سلطان بود و الحق جایی دیدنی است بخصوص نمک زارهای اطراف دریاچه

این چکاوک درختی زیبا نیز همانجا صید شده

 سفر بعدی را به همراه دوستان و به عنایت آقا رضای علی اصل صاحب وبلاگ حمایت از پرندگان شکاری به سفید کوه قم و چارطاقی کویر مرنجاب رفتیم که حاصل ما تماشای سیری از کرکس های مصری و عقاب های دشتی بود

سنگ چشم ایزابلاین هم به سر شاخسار گز و تاغ رسیده بودند به تاریخ 28 فروردین ماه 91

و اما به تاریخ 16 اردیبهشت ماه نیز اتفاق سفری به سواحل دریای مازندران افتاد و یک قطعه اسکوای قطبی که از پرندگان نادر ایران است مشاهده شد

اسکوای قطبی

دو قطعه سنگ چشم خاکستری کوچک هم افتاده بودند دنبال یک سنگ چشم پشت سرخ ماده و متلک می گفتند و بر سر ایشان قدری هم میانه شان شکر آب شده و مختصر کتک کاری هم کردند بالاخره جوان های این دور زمانه ملاحظه این که شما از یک گونه هستید و ایشان از یک گونه دیگر را ندارند

سنگ چشم خاکستری کوچک

بله سر ایشان دعوا بود اما الان که نگاه می کنم می بینم حق داشتند و ایشان با این پر و بال و رنگ و لعاب و سایه چشم و خط ابرو دل از امام جمعه چالوس هم می برد چه برسد به سنگ چشم خاکستری

سنگ چشم پشت سرخ ماده

واقعا جای همه دوستان خالی از دور سلامی هم به آزاد کوه وعلم کوه و طالقان و خرسنگ و پالون گردن کردیم و یادی از دوستان و همراهان قدیم که الان یا آن ور آبند و یا در سینه خاک

یادشان بخیر و روانشان به روشنایی اندر